Önce "Küfür" kelimesi  üzerinde duralım. Arapça bir kelime olup "Kefere" fiilinden masdardır. Lügat manası: "Bir şeyi örtmek, gizlemek, varlığı istifhama yer bırakmıyacak derecede  açık olan bir şeyi, sun'i olarak gizlemektir."(1) Delâlet-i ve subûti kati nass'ları tasdik   etmeyen ve Allahû Teâla (cc)'yı  inkâr   edenlere   kâfir   denir.   İmam-ı  Gazali  küfrü "Resûl-i  Ekrem  (sas)'in   getirmiş   olduğu  haberlere inanmamak ve onları yalanlamak"  şeklinde  tarif ediyor. İbn-i Abidin:  "Küfür  lûgatta  örtmek manasınadır. Şeriatte ise: Hz. Muhammed  (sas)'in  kesin olarak dininden olup, Cenab-ı Hakk (cc) tarafından getirmiş olduğu  bilinen  şeylerde   Resûlullah (sas)'ı   yalanlamaktır" (3) tarifini  esas  almış!..  Allahû Teâla (cc)'ya   iman  etmeyen, Resûl-i Ekrem (sas)'in  tebliğini   kabul   etmeyen   ve  "Zarurat-ı Diniyye" den olan   hususları  inkâr   edenlere   kâfir  denir.  Çoğulu   "Küffâr"   veya   "Kefere"dir.(4)

    Küfür   ile   birlikte  ele alınması   gereken   diğer  bir  kavram da "şirk"tir. "Eş-Şerike" veya "Eş-Şirke" şeklinde kullanılan bu kelime, lûgatta ortaklık manasına kullanılır.(5) İki ortağın   sermaye   ve   emeklerini   birbirlerine   katmaları, mirasta, ganimette, alım ve satımda   birbirine   şerik (ortak) olmalarına  "Şirket" denirlmiştir.(6) İslâmi  ıstılahta şirk; Allahû  Teâla  (cc)'ya   ortak koşan, birkaç   ilahın   varlığını   kabul   edenlere "Zahiri Müşrik"  denir.   Hayrı   yaratan "Yezdan", Şerri yaratan "Ehremen"dir   diyen   mecusiler, zahiri   müşrik   hükmündedir. (7)   İslâm   dininin   esaslarına   inanmayan   ve   bunu   açıkça   ilan   eden,   Allahû Teâla (cc)'ya oğul nisbet eden (Hz. İsa Allah'ın oğludur, Hz. Üzeyr   Allah'ın   oğludur   ve   bunun gibi)   Hıristiyan  ve  Yahudilere "Hakiki Müşrik" denir.(8)   "Küfür" ile "Şirk" arasında,   lafzi ayrılık mevcuttur. Ancak mahiyet olarak birbirinin aynıdır. Yani her müşrik aynı zamanda kâfirdir. Hanefi fûkahası: "Küfür tek millettir"   hükmünde   ittifak  etmiştir.

    Konumuzla   ilgili   olarak  diğer   bir   ıstılah  da   "İrtidat'dır.   Reddetmek, geri çevirmek ve  bir   işten   rücû   etmek   gibi   manalara   gelen   "İrtidat";  İslâmi   ıstılahta;   iman ettikten   sonra,   küfre   rücû   etmeye   (dönmeye)   verilen   isimdir .(10)

MÜRTED  İLE   KAFİR  ARASINDAKİ  FARK

    Mürted   ile   kâfir   arasında   çok   önemli   bir fark vardır.   Şöyle  ki:  Mürted  İslâm'ın Allahû Teâla (cc)  indinde  yegâne  din  olduğunu  ve kudsiyetini bildiği halde; dünya menfaati,   hırs,  hased,  kin  veya  bunun  gibi  duygularla  İslâm'ı  terk etmiştir.  Bu duygular,  itidat,  eden   kimseyi   mü'minlere   karşı   muharib  (savaş  ehli)  durumuna getirir.   Zira   irtidatla   birlikte   bütün   ismet-i  şahsiyetini   kayıp  etmiştir.   Gayr-i  müslim olan   kâfir   ise;   davete   muhtaçtır.   Zira  İslâm  dini hakkında doğru bir bilgiye sahip değildir. İbn-i Abidin: "İrtidat eden ve muharib durumuna geçen kimsenin öldürülmesi dinin muhafazası için zaruridir. Zira  dinin muhafazası maslahatların en üstünüdür"(12) hükmünü beyan etmektedir. Hanefi fûkahası irtidat eden erkeğin öldürülmesinde, kadının ise hapsedilmesinde müttefiktir. (13) Çünkü kadın muharib (Savaş ehli) durumunda değildir. Bu noktada şu hususu da   hemen   kaydedelim  ki;  mürted  olan   erkek   derhal  öldürülmez!.. Önce  irtidat sebebi araştırılır, şüpheye düştüğü konular kendisine yeniden izah edilir ve mühlet   verilerek   tecdid-i iman'a   davet  edilir. (14)   Bütün bunlardan sonra, yeniden İslâm'a dönmeyi  kabul etmezse   "Ulû'lemr" veya "Ulû'l emr'in" görevlendirdiği   kimse tarafından  öldürülür.   Zira   Resûl-i  Ekrem  (sas): "Kim  dinini   değiştirirse  onu  öldürün" (15) buyurmuştur.

   Kur'an-ı Kerim'de: "Sizden her kim dininden döner ve kâfir olarak ölür ise, işte onların dünya ve ahirette amelleri geçersizdir. Kendileri de cehennem ehlidir. Onlar cehennemin ebedi sakinleridir"(16) hükmü  beyan  buyurulmuştur.   Dolayısıyle herhangi bir kimse İslâm dininden  döner ve o halde iken ölürse; (Müslüman iken yapmış olduğu) bütün amelleri mahvolur. (17) İslâm uleması; insanları küfre sürükleyen konular üzerinde hassasiyetle durmuştur.  Çünkü  bir  müslümanın  (Allahû Teâla (cc) muhafaza buyursun)  küfre  düşmesi; imtihanı   kaybetmesi  ve  ebedi  olarak  cehennemde  kalmasını  gerektiren  feci  bir hadisedir.

İNSANI  KÜFRE   DÜŞÜREN  FİİLLER   (EF'AL-İ KÜFÜR)

  VESEN'E VE SANEM'E TAPMAK:

     Önce "Vesen ve Sanem" kelimeleri üzerinde duralım.   İbn-i  Abidin:   "Vesen; cüssesi olan,  yani insan sûretinde ağaçtan, taştan veya gümüşten, cevherden oyulan heykellerdir. Cem'i "Evsan" gelir. Sanem ise cüssesiz sûrettir. Lugat ulemasından birçokları, aralarında böyle fark yapmışlardır.   Bazıları   aralarında fark olmadığını söylemiş; bir takımları da sûretten (resimden) başkasına "Vesen" denileceğini bildirmişlerdir. Binâye'de böyle denilmiştir"(18) buyurmaktadır. Dikkat edilirse Zâhir rivâye; insan heykellerine (neden yapılırsa yapılsın) "Vesen" resimlerine de "Sanem" denilmiştir.   Bu iki kelime (Vesen ve Sanem)  Türçe'de  ortak  bir  lafız  ile  ifâde   edilmiştir: Put!.. Ancak "Put" kelimesinin Farsça  olduğu  ve  bu  iki   mahiyeti  kuşatmadığı  da  açıktır.   Şurası   muhakkaktır ki; Allahû Teâla (cc)'dan başkasına  ibadet   etmek   küfürdür.   İslâm   ulemâsı Vesen'e (heykele) Sanem'e (resime), Güneş'e,  Ay'a, Yıldız'a  ve  Ateş'e   secde   etmenin küfür olduğu  hususunda   ittifak   etmiştir.(19) Günümüzde Allahû Teâla (cc)'nın indirdiği hükümleri çirkin görüp,   kendi   heva   ve   heveslerinden   hükümler   icad   eden   ve İslâm'a   karşı   savaşan   Tağut'ların   varlığı   mâlumdur.   Bu  Tağut'lar,   kendisinden   önce   ölen   atalarının heykellerini yaptırmayı ihmâl etmezler. Bunlara "Veseni" (Heykelperest) denir.   İnsanlardan  bir  kısmı;  Tağut'ların  heykellerine, değişik isimler altında  tapmaktadırlar.

    Kasden  ve  taammüden   Kur'ân-ı  Kerîm'in tamamını veya bir kısmını pisliğe atmak, insanı  küfre  sürükleyen  bir fiildir.(20) Zira bu fiildeki hakaret unsuru, inkârın bir neticesidir.  Ayrıca alay etmek niyetiyle; def ve ney gibi müzik aletleri eşliğinde Kur'ân-ı Kerîm okumak da, insanı küfre sürükler.(21) "Feteva-ı Zahiriye" de: "Eğlence tarzında bir kimse   Kur'an'dan bir ayet okursa kâfir olur"(22) denilmiştir. Sonuç olarak; Kur'an-ı Kerim'e   hakaret   etmek   ve   alaya   almak   insanı   küfre   sürükleyen fiillerdir.

     Küffar'a ta'zim ve küfrü te'yid niyetiyle: Haç takınmak, zünnar kuşanmak, mecusî şapkası giymek (Kalensüvetu'l mecus) ve omuza gıyâr koymak, insanı küfre sürükleyen fiillerdir.(23) Ancak dikkat edilecek husus; "Küfrün âlâmet-i farikası" olan giyim ve kuşamda benzemenin haramlığıdır. Meselâ: Haç takınmak, Hristiyanların bir alamet-i fârikasıdır. Küffar'a ta'zim ve küfrü teyid niyetiyle "Haç takınan" kimse kâfir olur. Zira Haç işareti, Hz. İsa (as)'ın çarmıha gerildiği akaidinin simgesidir. Halbuki Nass'la sabittir ki, Hz. İsa (as) çarmıha gerilmemiştir. Haç işaretini boynuna takan bir kimse, nass'ı yalanlama durumundadır.

İNSANI KÜFRE DÜŞÜREN SÖZLER (ELFÂZ-I KÜFR)

  İrtidat'ın meydana gelmesi için yegâne rükûn; müslüman olan bir kimsenin; diliyle, küfür olan bir hususa itikad ettiğini ikrar etmesidir. Yani küfür sözünün ikrar edilmesidir.(24) Küfür olduğu sabit olan herhangi bir hususu ikrar eden kimsenin; bu ikrarı sırasında akıllı olması şarttır.(25) Delilik, bayılma, uyku halinde iken sayıklama, hastalık (cinnet vs.) ve sarhoş iken küfür kelimesini söyleyen kimsenin irtidadına hüküm verilemez. Ayrıca mükellefin;  kendi irade ve ihtiyariyle, herhangi bir ikrah sözkonusu olmadan küfür kelimesini söylemesi esastır. Ölüm tehdidi veya herhangi bir uzvunun koparılması tehlikesi ile başbaşa kalan (İkrah-ı Mülci) mükellef; kalbi ile mutmain olduğu halde küfür kelimesini söylerse, mürted olmaz. Çünkü bu hale şer'an ruhsat verilmiştir.(26)

  Kur'an-ı Kerim'de: "Kalbi iman üzere (sabit ve bununla) mutmain olduğu halde; (cebr-ü) İkrah'a uğratılanlar müstesna olmak üzere kim iman ettikten sonra Allahû Teâla (cc)'yı tanımaz, küfre sine (-i kabul) açarsa, işte Allah'ın gazâbı o gibilerin başınadır. Onların hakkı en büyük azabtır"(27) hükmü beyan buyurulmuştur. Bu Ayet-i Kerime'de "İkrah" halinin müstesna olduğu sabittir. Ancak "İkrah-ı Mülci'nin" bütün şartlarının bulunması şarttır. Eğer İkrah-ı Gayr-i Mülci (Eksik olan ikrah) sözkonusu olursa, küfür kelimesini söylemeye ruhsat yoktur.(28) Bağlanma, hapis veya herhangi bir uzvun telef olmasına yol açmayan dövme; eksik olan ikrah cümlesindendir. Bu durumlarda kelime-i küfrü söyleyen kimse; ihtiyar ortadan kalkmadığı için, küfre düşer.

  Kalbi imanla dolu olduğu halde; herhangi bir zorlama olmadan kendi irâde ve ihtiyariyle küfrü gerektirecek herhangi bir söz söyleyen kimse kâfirdir.(29) Ayrıca şaka yapma huyuna sahip olan bir mükellef, şaka olsun diye veya hoş vakit geçirme kasdıyla küfür olan bir sözü söylerse, inancı söylediği söze zıt bile olsa âlimlerin hepsine göre tekfir edilir.(30) Zira kat'î olan nass'ları, şaka konusu haline dönüştürmüştür.

  Bir mükellef; küfrü gerektirmeyecek bir sözü söylemeyi kasdederken, dil sürçmesi veya bir hata sebebiyle küfür kelimesini konuşsa kâfir olmaz.(31) Zira kasdı; küfür kelimesini söylemek değildir. Durumu derhal düzeltmesi gerekir.

  Kur'an-ı Kerim'de "Münâfıkların" durumu beyan buyurulurken: "Şayed onlara (Niçin alay ettiklerini) sorsan, "andolsun ki "biz ancak (yol zahmetini hissettirmemek için lafa) dalmış bulunuyor, şakalaşıyorduk" derler. De ki: Allah ile, O'nun ayetleriyle, O'nun Resûlü ile mi eğleniyordunuz? (beyhûde) Özür dilemeye kalkmayın. Siz iman (ettiğinizi ikrar)'dan sonra küfrettiniz"(32) hükmü zikredilmiştir. İslâm ulemâsı Allahû Teâla (cc)'nın zâtı, sıfatları, isimleri, emir ve nehiylerinin inkârının küfür olduğu hususunda ittifak ettikleri gibi(33), bu hususlarda, şaka olsun diye veya alay etmek için küçümseyici sözler sarfetmenin de küfre mûcip olduğu hususunda müttefiktirler.

  Allahû Teâla (cc)'nın varlığına ve birliğine inanmakla beraber; O'nun diri ve ezelî oluşunu kabul etmemek, kat'î nass'larla sabit olan sıfatlarını inkâr etmek veya insan zihnince tasarlanabilen bir varlık olduğuna inanmak ayrıca Allah'ın bazı varlıklara hulûl ettiğini kabul etmek küfürdür.(34)

  Allahû Teâla (cc)'nın emir ve nehiylerini tebliğ için peygamber gönderdiğini kabul etmemek küfürdür.(35) Bu hususta hiçbir ihtilaf yoktur.

  Allahû Teâla (cc)'nın peygamberler gönderdiğini kabul etmekle birlikte; bazı peygamberlerin nübüvvetini (Kur'an-ı Kerîm'de isimleri zikredilen) inkâr etmek küfürdür.(36) Çünkü bu konudaki kat'î nassları yalanlama sözkonusudur.

  Kur'ân-ı Kerîm'in tamamını, bir kısmını, sûrelerinden herhangi birini inkâr etmek küfürdür. Ayrıca Kur'ân-ı Kerim'den olduğu sabit olan herhangi bir Âyet-i Kerîme'yi inkâr da tıpkı tamamını inkâr gibidir.(37)

  Zarûret-i Dîniyye'den olduğu sabit olan herhangi bir hususun inkârı; mükellefi küfre sürükler.(38) Beş vakit Namaz'ın, Zekât'ın, Hacc'ın, Oruç'un, Cihad'ın farziyeti, zinâ'nın, adam öldürmenin, içki içmenin haram oluşu gibi kat'î nass'larla sabit olan emir ve nehiylerin reddedilmesi küfürdür. Ayrıca Delâlet-i ve Subûti Kat'î nass'larla sabit olan "Farz'lar dan ve "Haram"lardan şüphe etmek de tıpkı inkâr etmek gibidir.

  Sihir yapan ve sihrin mübah olduğuna itikad eden kimse kâfirdir.(39) Bu hususta hiçbir ihtilâf yoktur.

 Gaybten verdiği haber konusunda Kâhin'i tasdik etmek küfürdür. Kâhin gelecek zamanda vukû bulacak hâdiseleri veren, sırları bildiğini ve gayb âlemine ait bilgilere vâkıf olduğunu iddia eden kimsedir. Kâhin'in yaptığı işe kehanet denir. Resûl-i Ekrem (sav)'in: "Bir kimse Kâhin'i verdiği haber konusunda tasdik ederse, Allahû Teâla (cc)'nın Muhammed'e indirdiğini inkâr etmiş olur"(40) buyurduğu da bilinmektedir. Mûteber bütün fıkıh kitaplarında: "Gaybı bildiğini iddia eden kimse de, Kâhin'e gidip onu tasdik eden kimse de kâfir olur" hükmü kayıtlıdır. Burada şunu da belirtelim ki; mutlak olarak gaybı bilme iddiası ile bazı emâreleri esas alıp hüküm verme birbirinden farklıdır. Bir doktorun; hastanın nabzını kontrol edip, bazı hükümlere varması gaybten hüküm vermesi manâsına gelmez. Ayrıca Peygamberlerin, ileride zuhur edecek hadiseleri haber vermeleri de; kehanetle değil, vahiy yoluyladır.

  Küfür ile imanın aynı şeyler olduğunu, mahiyet olarak birbirinden farklı olmadığını söylemek küfürdür.(41) Zira "İman" ile "Küfür'ün" ayrı ayrı şeyler olduğu kat'î nass'larla sabittir.  

 Bir insanın, kendi nefsinin küfrüne rızâ göstermesi küfürdür.(42) Zira herhangi bir baskı olmadan hür iradesiyle kâfir olmaya râzı olmuştur. Bu hususta icma tahakkuk etmiştir. Ancak küfrü sevmemekle beraber; Allahû Teâla (cc)'nın kâfirlerden intikam alması için, onların küfür üzere ölmelerini temenni etmek küfür değildir.(43)

  İbn-i Abidin: "Bir müslümanın dinden çıkıp çıkmadığında şüphe edilirse mürted olduğuna hükmedilmez. Bir müslümanın söylemiş olduğu küfür kelimesi ile dinden çıktığı kesin olarak bilinirse, mürted olduğuna hükmolunur. Dinden çıktığı kesin olarak bilinmezse, mürted olduğuna hükmolunmaz. Çünkü sabit olan müslümanlık şüphe ile zâil olmaz. Küfür büyük bir şeydir"(44) hükmünü zikrediyor. Gerçekten; irtidat ettiği sabit olan bir kimse, eğer erkek ise öldürülür, kadın ise hapsedilir. Dolayısıyle zan ile tekfîr câiz değildir.

KAYNAKLAR

     "Müşriklerin   bayramlarını ve resmi günlerini taz'zim etmede şirke kuvvetli bir ayak basma vardır. Hem müşriklerin dinini ve hem  de İslam Dinini tasdik edip hem İslam'ın ve hem de kâfirlerin hükümlerini beraberce yapmak isteyen kimse müşriktir. Çünkü küfürden beri olmak İslam'ın şartındandır. Tevhit ise ancak şirk şaibelerinden sakınmakla gerçekleşmektedir.

     Hintliler   tarafından tazim edilen günlere tazim ve hürmet etmek, Yahudiler nazarında belirli   olan   ve   kendilerine ait merasimleri icra etmek yani onların dinleri ile ilgili merasimlere   arzu ve istekle katılmak, şirki ve küfrü gerektirmektedir. Nitekim Ehl-i İslam'dan  cahil  olanlar, kâfirlerin   başarılı   ve  kutsal saydıkları günlerin merasimlerini yerine   getirirler. Ve o günleri kendi bayramları yaparlar. O günlerde müşrikler hediyeleştikleri gibi, bu cahillerde   kızlarının  ve   kardeşlerinin   evlerine   hediyeler gönderirler. Kâfirler  kablarını  boyadıkları gibi boyarlar. Ve kırmızı pirinç doldurup onu hediye olarak gönderirler.   Onların   dinlerine   tam anlamı   ile   önem  verirler,   işte bunların hepsi de şirktir.   Ve İslam  dinine  küfretmektir.   Nitekim   Allah (c.c.) meal olarak şöyle buyurmuştur: "Onlardan pek çoğu ancak Allah'a ortak koşmadan başka bir şekilde iman etmezler."  (6)

     Meşayıhın,  büyük  zatların  mezarlarına   adak  yapılarak yine onların mezarlarının yanında   kesilen kurbanları da fakihler şirk saymışlar ve bu hususta pek çok mübalağa yapmışlardır.

     Ve yine bir takım   cahil   kadınların   şeyhlerin   niyetine oruç tutup ve bir takım günleri onlar   adına   oruç tutmak için tayin etmeleri,   arzu   ve   isteklerini bu oruca bağlayıp ve yine bu vasıta   ile   isteklerini   onlardan   yani   şeyhlerden istemeleri   ve yine şeyhlerin istenen bu dilekleri yerine   getireceğine   inanmaları,   işte   bunların   hepsi başkalarını İbadette   yüce   Allah'a   ortak   koşmaktır. Yüce Allah'a   ibadet   yaparak başkasından arzu ve   isteklerini   talep   etmenin   çirkinliğini   bilmek   lazımdır. (7)

     Sayın okuyucularımız, bu gün İslam ülkelerinin pek çoğunda yılbaşı adı altında işlenen cinayetlerle yukarıda zikredilen hükümleri insaflıca ve dikkatlice karşılaştırınız ve kararı kendiniz veriniz." 

5. Nisa suresi ayet: 60

6. Yusuf suresi ayet: 106

7. İktibas: Mektubat, C: 2 ve s: 55

    Yılbaşı münasebetiyle Hindi alıp satma, tebrikleşme, tebrik satma, yılbaşı programları için sipariş edilen davetiye, kart, poset vb. imal etme caiz midir?

Bu meseleyi iyi kavrayabilmek için önce şu ayet ve hadisleri gözönüne getirmek gerekir

1. "İyilik ve takva konusunda yardımlaşın, günah ve haddi aşmada yardımlaşmayın ve Allah'tan korkup sakının..." (K. Mâide (5) 2. )

2. "Zulum yapanlara en ufak meyil göstermeyin, yoksa size ateş dokunur. sizin Allah'tan başka velileriniz de yoktur sonra yardım da göremezsiniz." (K.Hûd (ll) 113.)

3. "O (Allah) size Kitapta : " Allah'ın ayetlerine küfredildiğini ve onlarla alay, edildiğini isittiğinizde, onlar bir başka söze geçip dalıncaya dek onlarla oturmayın, yoksa siz de onlar gibi olursunuz" diye indirdi. Doğrusu Allah münafıkların da, kâfirlerin de tümünü cehennemde toplayacaktır". (K. Nisâ (4) 140. ) Buraya kadar olanlar ayet mealleridir. Konuyu başkalarına benzeme noktasından ele alan sayılamayacak kadar hadis-i şerifler vardır. Bunlardan birinin mealini vermekle yetinebiliriz :

4. "Kim herhangi bir gruba benzeşirse o da onlardandır ". (Ebu Davûd, Libas 4; Müsned N/50.) Özellikle bu hadis-i şerif çok önemli psiko-sosyal gerçeklere işaret eder. Şekli benzeşmenin sonuçta itikadı benzeşmeye götüreceğini anlatır: Ibn Haldun da konuyla ilgili olarak önemli tarihi gerçeklere parmak basar. Maglupların galipleri taklid etme psikolojisi yaşadıklarını anlatır. (Ibn Haldun, Mukaddime (trc.) I/374-75.)

    Sonuç şudur: Insan ancak sevdığını, takdir ettiğini ve büyük gördüğünü taklit eder. Şekli taklit itikadi taklide götürür. Bu ilmi gerçege de dikkat çektikten sonra genel bir fıkhî kaideyi hatırlatıp, mesele hakkında alimlerimizin istinbatlarını (bir kısmını verdiğimiz naslardan çıkardıkları hükümleri) nakledeceğiz.

   İttifakla kabul edilen bu fıkhı kaide şudur: "Müslümanın, bir başka dinin şiarı (alameti farikasi) olan bir fiili kendi ihtiyarı ile yapması küfürdür" Nevruz ve yılbaşı kutlamaları alimlerimizce başka dinlerin ve inanç sistemlerinin şiarları olarak görülmüş ve bu konudaki hüküm ona göre verilmiştir. Görebildiğimiz kadarıyla,   Buhara bölgesi alimlerimizden Baytekin  et-Türkmeni bu tür konularda en geniş bilgiler veren alimlerimizden biridir. Buna benzer  meseleleri  müstakil  bir  kitapla  anlatmış  ve  sözünü  ettiğimiz konu üzerinde özellikle ve sayfalarca durmuştur. "Bazı Hanefi alimleri demişlerdir ki, adı geçen bütün bu (başka inançların gereği olan bayram ve kutlamalara) katılan ve bundan tevbe etmeyen onlar gibi kâfirdir.   Imam  Malık'in arkadaşlarından biri de demiştir ki, Nevrûz Günü ( o günü ta'zim için) bir karpuz kesen sanki domuz kesmiş gibidir. Dolayısı ile müslüman, böyleleriyle oturması, kesmede ve pişirmede onlara yardımcı olması  ile  günahkâr olmuş olur". (Türkmanî, Kitabu'l-üma fil-havâdisi vel-bida' I/293-94.)

    Meselenin hem hukuki hem de itikadı yönü bulunduğu için fıkıh kitaplarımızın "mürtedle ilgili hükümler", ya da "Küfür sözler" yer  alır  ve özet olarak şunlar söylenir :

1-"Mecusilerin Nevruz (yeni gün, yeni yıl, yılbaşı) kutlamalarına katılmakla da kâfir olur. Çünkü bunda onların o gün yaptıkları şeylere muvafakat anlamı vardır. Daha önce satın almamakta olduğu bir şeyi Nevruz'da, o günü tâzim için -yeme içme için değil- satın alması, keza yine o günü kutlayan şirk ehline Nevrûz Günü, velev bir yumurta olsun, bir şey hediye etmesi de aynıdır" (Hindiyye N/276-77.)

 2- "Nevruz'da (yılbaşı gününde) bir müslüman diğerine bir şey hediye etse, ama bununla da o günü tazımi (kutlamayı) düşünmüş olmasa, fakat bir takım insanların o güne mahsus böyle bir uygulaması bulunmuş olsa bunu yapan kâfir olmaz, ancak o günlerde yapmaması, daha önce veya daha sonra yapması gerekir. Ta ki onlara benzemiş olmasın."  Ibadette muvafakat, yani, onlara has ibadet saatleri olan üç vakitte namaz kılmak haram olursa, ibadet olmayanları bir düşünün!?  

3-İmam Ebu Hafs demiştir ki, "Bir adam Rabbine elli yıl ibadet etse, sonra nevrûz (yılbaşı) geldiğinde, o günü kutlamak için şirk yapanlardan birine bir hediye gönderse kâfir olur". (Bezzâziye VI/333; Abdullah b. Muhammed es-Sîbî., el-Abdevî, ed-Delilül-kavim, ales-siratil-müstakîm 143. )

4-İmam Rabbanî de benzer şeyleri kendi zamanındaki Hindistanli müslüman kadınların yaptıklarını, başka inançlarda olanlar gibi belli günlerde, o günlere has hediyelerle hediyeleştiklerini anlatır ve bütün bunların şirk ve Islam dinini inkâr demek olduğunu söyledikten sonra şu mealdeki ayeti zikr eder (Imam Rabbanî, Mektûbat NI/55 (Mek. 4l))  "Onların çoğu şirk koşmaksızın Allah'a iman etmezler ". (K. Yusuf (12) 106.) Bu A1lah'a inandığını söyleyenlerin de şirk koşuyor olabileceklerini, ya da şirk koşanların da Allah'a  inandıklarını söyleyebileceklerini anlatır.

Hülâsa :

1. Yılbaşı gibi başka inançların şiari olan günlere, o güne tazîm ve kutlama maksadıyla katılmak, aynı maksatla o günlerde tebrikleşmek ve hediyeleşmek, yine aynı maksatla hindi vb. almak, yemek, ziyafet çekmek, aynı maksatla bu tür kutlamalara katılmak küfürdür. Bunu yapmış ve tevbe etmemiş bir insanın imanından, nikahından, ibadetlerinin boşa gitmesinden korkulur.

2. Böyle zamanlarda, böyle zamanlara has hindi vb. şeyleri sırf gıdalanmak için almak, PTT'nin ucuz hizmetinden yararlanmak için tebrikleşmek küfûr değilse de, onlara (isteyerek şirk yapanlara) benzeme ve onların uygulamalarını yaygınlaştırma ve meşru gösterme anlamı taşıdığından tehlikeli ve mahzurludur. müslümanların, hangi maksatla olursa olsun, o günlere mahsus birşey yapmamaları gerekir.

3. Hindi gibi sırf o günlere mahsus şeyleri, o günlerde satmak, fasıklara "günahta yardım" anlamı taşıdığından, haram ya da tahrimen mekruhtur. Ancak alacağı para haram değildir. Haram ve günah olan o işi yapmasıdır. Bu hindilerin besmele ile kesilmiş olması halinde böyledir. Besmele ile kesilmemişse "meyte" olacaklarından satılmaları hiç bir surette caiz olmaz.

4. Yılbaşı kutlamaları için matbaa sahiplerinin davetiye, afiş, kart vb. şeyleri basmaları da aynıdır. Yani bunlar sırf yılbaşına özel olarak kullanılacaklarsa yapılıp satılmaları aynı derecede mahzurludur: Eşantiyon eşya için de aynı şey söylenir. (Bir  siteden  alınmıştır.  A.AZİZ)

      7 — Kâfirlerin   âyinlerini   hoş   görüp  beğenen." 

     (İstanbul  Meşayıhından  Mehmed  Zahid  Kotku,   Ehl-i  Sünnet  Akaidi,  sh:130.  Seha  Neş. İst.9.Bask.1992)

 • "58- Bir  kimse  kafirlerin  bayramında  kafire  bayramın  mübarek  olsun  dese  kafir  olur."

(Seyda  Diyor ki,  Adem  Müftüoğlu, Ehl-i  Sünnet  Ve'l  Cemaat'a  Göre  Kitab'ül-  Akaid,  sh: 386.  Menzil  Yay.Adıyaman.1996)

          Mesele   13 — Bir kimse keferenin bayramını  kutlamak için Nevruz günü bir şey satın  âlsa kâfir olur.   Lâkin satın aldığı  ittifaken, rast gelme vaki olsa yahut o günün nevruz olduğunu   bilmese   kâfir   olmaz.

         Mesele   14 — Bir  kimse  Nevruz   gününde   Mecusilerin   bir   yere toplandığını görüp te   «Ne   güzel  manzara»   dese  kâfir  olur." (Cemal  Eğretli,  Küfür  Sözler, sh:43. Demir  Kitabevi, İst.1970)

•  Fıkıh  ve  Tevhid  İlminin  Hocası  İmam-ı  Azam  Ebu  Hanife (Rh.a)'ye  ait  olan  Fıkhı  Ekber  Şerhi'nde  "Açık  ve  Kapalı  Küfür  Sözler"  Başlığı  altında  aynen  şu  hükümler  vardır:

   1-"El-Hülasa"  adlı  kitapta  zikredildiğine  göre,  bir  kimse  "Nevruz"  gününde  bir  mecusiye  yumurta  hediye  etse  kafir  olur.  Çünkü  bu  mecusiye  küfründe  ve  hatalarında yardımcı  olmuştur.   Nevruz   gününde bir müslümana  bir  yumurta  hediye ederse kâfir olmaz.   Fakat  bu  görüş de   sağlam   değildir. Çünkü müslümana hediye etmekle de benzeme   oluyor.   Ancak   bilerek  değil de   öyle   tesadüf   ederse  o  zaman  küfür olmaz.»