dosya

beyan araştırma ekibi

 "dinler arası  diyalog!"  konusunda  beyan’dan önemli açıklama  
 

    Dergimizin Haziran 2004 sayısında "Dinler Arası Diyalog" başlıklı bir dosya yer aldı. Yayınlanmasının ardından yoğun bir ilgi ile karşılaştık. Özellikle okurlarımızdan gelen yoğun ilgi üzerine bu yazıyı kaleme almak durumunda kaldık. Bize ulaşan mesajları üç grupta topladık.
1–Teşekkür mesajı gönderenler. Bunlar çoğunlukta idiler.
2–Konunun ehemmiyetini bugüne kadar anlayamayanlar, daha fazla bilgi isteyenler.
3–Diyalog taraftarı olan çevrelerden gelen eleştiriler.
     Meselenin açık ve net olarak anlaşılabilmesi için elimizden geldiğince anlaşılır bir şekilde anlatmaya çalışacağız. Önemli gördüğümüz bir konunun altını öncelikle çizmek istiyoruz. Bazıları bir konu etrafında yazılan yazıları ya anlamak istemiyorlar ya da zihinlerde inşa edilen düşünce duvarları yıkılmadığı için her yazıya veya söze peşin hükümle yaklaşılıyor. Bu durumun sebep olacağı olumsuzlukların önüne geçmek için bu hususa dikkat çekmek istedik.
Birinci ve ikinci grupta olanlara teşekkür ediyor ve inşallah önümüzdeki sayılarda bu konu etrafında yazı ve çalışmalarımızın devam edeceği haberini veriyoruz.
Dinler arası diyalogu savunan ve meşru görenlerin, dinler arası diyalogu kabul etmeyenlere karşı mesnetsiz eleştirilerde bulunanlara gelince; onlara da diyoruz ki:

        Kin Ve Nefret, Fitne Ve Fesat Bizden Uzak Olsun!


      Bir defa şunu açık gönüllülükle ifade edelim ki, "Dinler arası diyalog" ile adını duyuran ve birçok faaliyette bulunan "Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı"nın dinler arası diyalog çalışmalarını "bilerek, kasıtlı olarak ve bu çalışmalar İslâm'a zarar versin, diğer dinler de pirim sağlasın" mantığı ile sürdürdüklerine inanmıyoruz. Buna inanmadığımız gibi ihtimal da vermiyoruz.
Vakf'ın onursal başkanı değerli Hocaefendi'nin bilerek bir yanlışın içinde olacağını hiçbir zaman düşünmedik ve düşünmeyiz de.
    Ancak şu unutulmamalıdır ki, bazen yapılan işlere sebep sonuç ilişkisi açısından bakıldığında, amaçlanan hedefin hiç de sonuçta elde edilenle aynı olmadığı görülür.
Dinler arası diyalog, çok konuşulan, bütün kamuoyuna malzeme olan bir mesele olduğundan ve sonuçları bir mü'min olarak bizleri de ilgilendirdiğinden, konu ile biz de ilgilendik ve dergi olarak yazılar kaleme aldık.
    Ancak bu yazıların hiçbiri, mü'min kardeşlerimizin hatalarını, yanlışlarını ortaya çıkarmak, onları kamuoyu önünde küçük düşürmek veya farklı çalışma gruplarında bulundukları için onlara karşı duyulan kin, haset duygularını açığa vurmak için yazılmamıştır. Kaldı ki zaten onlara karşı bizim gerçeğimiz de kin ve nefret temelli değil; aksine sevgi ve kardeşlik esasında birlikteliktir. Mü'minin özelinde bulunan bir hatayı, bir kabahati açığa vurmaktan, onu insanlara duyurmaktan Allah'a sığınırız. Bu "dinler arası diyalog" özelden çıkıp bütün kamuoyuna mal olduğu için hakkı ve hakikati yazmak mecburiyetinde hissettik kendimizi.

                     Dinler Arası Diyalog

       Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı mensubu bir muhterem gazeteci–yazarın bizi muhatap alan ve gazetede yayınlanan yazısını şaşkınlıkla okuduk. Üzüldük ve de şaşırdık… Zorlama tevillerle konu ancak bu kadar mecrasından çıkarılabilirdi. Bu muhterem yazarın düşünceleri, bir konu üzerinde söyleyecek bir sözü olmayanların, "laf olsun misâli" konuşmalarını andırıyordu. Şaşkınlık ve üzüntümüzün nedeni budur.
     Yazar, söz konusu yazısında bizi eleştiriyor ve Haziran 2004 sayımızda yer alan konu ile ilgili yazılardaki bazı bölümlere atıfta bulunuyordu. Aynen alıntılıyor ve değerli okuyucu kardeşlerimizin dikkatine sunuyoruz:
     Hatta "Bu diyaloglar yüzünden şurada şu kadar, burada bu kadar Müslüman Hıristiyanlığı seçti." deniyor. Ama şimdiye kadar isim, meslek, yer gösterilerek tek bir örnek verilmiyor. Biz de gidip o kişilere, "Siz, farklı din mensuplarının diyaloglarından ne şekilde etkilendiniz de en son dini bırakıp, Hıristiyanlığı seçtiniz, şunu bize bir anlatın." diye soramıyoruz.
Ekmek almak için kuyumcuya gittim, o burada ekmeğin olmadığını söyledi. Şimdi buradan hareketle ekmek diye bir şeyin olmadığı söylenebilir mi? Böyle bir mantık olur mu? Siz bu ülkede yaşamıyor musunuz? Din gibi, büyük sosyal vakalar çerçevesinde gelişen olaylar, yukarıdaki yazıda belirtildiği üzere somut, ve lokal hareketlere indirgenebilir mi?
        Yazar bir noktada doğru tespit yapmış, şöyle bir vakayı ne gördük ne de duyduk:
Sadece Cuma namazlarını kılan herhangi bir mü'minin, son cuma namazını kılıp, ardından caminin çıkışında şöyle diyerek din değiştirme kararını açıkladığını duymadık: "Dinler arası diyalog çalışmalarından dolayı dinimi değiştiriyorum. Artık ben Müslüman değilim; bir Hıristiyanım."
Yazar bunu kastediyorsa, haklıdır, böyle bir vaka olmadı.

               Son Yıllarda Türkiye'de Açılan Kiliselerden Haberiniz Var Mı?


      Son yıllarda, sıkça gündeme gelen ve her geçen gün sayıları artan kiliselerden acaba haberleri var mı? Herhangi bir zahmete katlanmadan, internet ortamında, ülkemizde ne kadar kilisenin açıldığını öğrenmeye davet ediyoruz. Son birkaç yıl içinde sayıları yüzleri aşan kiliseler açıldı. Bu kiliseler i açanlar çok rahat bir şekilde reklamlarını yapıp, hatta adreslerini bile yayınlıyorlar ki, bizi bulmakta zorlanmasınlar. Sadece internete bakılsa yeni açılan bu yüzlerce kilisenin adresi ile karşılaşılır. Bu kiliselerin bir kısmı ise apartman dairelerinin kiliseye dönüştürülmesi sonucu oluşturulmuştur. Televizyon haberlerinde bunların görüntülerine tüm Türkiye tanık oldu. Elbette rahipleri de din değiştiren Türklerdi.
      Bu kiliselere yurt dışından insan getirilmediği gibi hiçbirinin içi de boş değil. Ahmetleri, Mehmetleri toplamışlar, Hıristiyanlaştırıyorlar.
     Bu kilise mensupları ve organizatörleri, medyayı iyi kullanarak, kısa aralıklarla programlara çıkarak hiç çekinmeden, propagandalarını yapabiliyorlar.
    Bundan birkaç ay önce bir televizyon kanalındaki bir tartışma programına katılan bir sahte din mensubu papaz (Çedolini) milyonların gözü önünde aynen şunları söylüyordu:
"Biz ne Kur'an'ı kutsal kitap ne de Muhammed'i peygamber olarak tanıyoruz. Aslı yoktur, gerçekle ilgisi yoktur…"
    Bir bakıyorsun adı Ahmet, Mehmet ya da Hasan… Adam, "Türk Kiliseleri Birliği Ruhani Lideri"… "Kutsal Kitap Birliği Sözcüsü"… "Türk Dünyası Pastoru"… vs.
   Sokaklarda, boynuna ve kulağına haç takanların her geçen gün biraz daha çoğaldığını görüyoruz.
   Özellikle de Doğu ve Güneydoğu'da başlatılan Hıristiyanlaştırma faaliyetleri, çok büyük mesafeler kat etti. Zaten maddî ve mânevî bir baskı altıda bulunan doğu insanımız, sığınacak bir liman ararken karşısına çıkan misyonerlere mukavemet gösterme gücüne sahip değildir.
Bu tespitlerimiz buz dağının görünen yüzü. Biz bütün bu olanların tek sebebinin "Dinler arası diyalog" olduğunu söylemiyoruz. Elbetteki birçok sebebi vardır. Ancak şu bilinmelidir ki, "Dinler arası diyalog", bu faaliyetlerde bulunanlara moral vermiştir, yollarını açmıştır.
"Dinler arası diyalog", onlara kendilerini daha rahat ifade etme imkânı sağlamıştır.
"Dinler arası diyalog", ne tarafa gideceğini bilmeyen genç dimağları bulandırmıştır.
"Dinler arası diyalog", hiçbir hakikati olamayan, sahte dinlerin de meşrulaşmasına zemin hazırlamıştır.
    Şunu açıklıkla söyleyebilirim ki, karşılaştığım bir Hıristiyan, kendisiyle bu konuyu tartışırken, bana aynen şunları söyledi:
"…Hocaefendi senin gibi düşünmüyor."
 

           Resûllah Hangi Dini  Meşru Kabul  Etmiştir?

      Kâinatın Efendisi Sallallahu Aleyhi ve Sellem Efendimiz'den günümüze kadar ulaşan binlerce hadis–i şerif mevcuttur. Kâinatın Efendisi hayatı boyunca, giyiminden kuşamına, yemesinden içmesine, oturmasından kalkmasına kadar her hâl ve hareketini, "Yahudî ve Hıristiyanlara muhalefet etme" temeline oturtmuş ve yapmıştır. İtikat ve ibadet boyutu zaten tümden onlara muhalefet etmektedir.
       Kâinatın Efendisi'nin diğer din mensuplarına bu kadar muhalefet ettiği ve onların her türlü uygulamalarını reddettiği aşikârken, bizim bu dinleri meşru kabul ederek, onlarla ortak platformlarda arz–ı endam etmemiz Kâinatın Efendisi'nin sunduğu esas ve öğretiyle bağdaşmamaktadır.
     Allah aşkına şu soruya cevap verin. Bu dinleri meşru kabul ettiğine, onlarla aynı platformlarda kavminin huzuruna çıktığına dair Kâinatın Efendisi'nden bize bir haber ulaşmış mıdır?
      Allah Resûlü'nün gayrimeşru saydığı, reddettiği ve hiçbir hareketini kabul edilir bulmadığı bir dini biz hangi gerekçe ile, "Hoşgörü" adı altında gerçekleştirilen "Dinler arası diyalog" zemininde insanlara sunabiliriz?

                               Hizmet Allah Rızası İçinse Başa Kakılmamalı

     Muhterem yazar kardeşimiz, bizi hayrete düşürmeye devam ediyor, okuyalım:
"Türkiye'de diyalog ve hoşgörüye öncülük eden insanlar, aynı zamanda İslâm'ı yaşamakta, dinin hayat bulmasında en fazla hassasiyet gösteren, nesillerimize sahip çıkılması için müesseseler açan, canla başla çalışan insanlar. Tenkit ve itham yönelten dost çevrenin mensupları bile, kendi çocukları söz konusu olunca, bu insanların önayak olduğu eğitim kurumlarını tercih ediyorlar. Bu gerçeğin ışığında biraz insaf sahibi olmak gerekmiyor mu?"
   İmam Rabbânî Kuddise Sırruhu Hazretleri buyuruyor ki:
   "Allah, dinine bazen fâsık, günahkâr ve zalim kulları ile de yardım eder…"
    Bu sözle herhangi bir kişiyi ya da kurumu işaret etmiyoruz; sadece o büyük insanın bir tespiti olarak aktarıyoruz. Bu pencereden baktığımızda, güzel işler yapılmış olabilir. Her kim Allah ve Resûlü'nü razı edecek güzel işler yapıyorsa, Mevlâ'mız onlardan razı olsun. Bize de onları sevmek, onlara muhabbet duymak düşer. Zaten gerek yazara, gerekse adı geçen vakıfa ve vakfın onursal başkanı Hocaefendi'ye buğz etmemiz, onlar hakkında fitne, fesat çıkarmamız mümkün değildir. Allah bizi ve mü'minleri bu gibi hâllerden korusun.
      Yazarın yukarıda alıntıladığımız tespitinde bahsettiği konuların "Dinler arası diyalog"la ne alâkası olduğunu, yazar kardeşimiz kusura bakmasın, biz anlayamadık.
"Okul açılmış, onlar bundan istifade ediyor…"
Allah razı olsun, güzel işler yapmışsınız ve yapıyorsunuz.
"İslâm'ı yaşıyorlar ve dinin hayat bulması için hassasiyet gösteriyorlar…"
Bu da çok güzel… Her kim İslâm'ı yaşıyorsa, onu seviyoruz, ona dua ediyoruz; onun da bizlere dualarını bekliyoruz.
    "Dinler arası diyalogu" tenkit eden çevreler, çocuklarını bu okullara gönderiyorlar, biraz insaf etsinler…"
    Bizim ya da bir yakınımızın çocuğunun adı geçen okullara gittiğini bilmiyoruz. Varsa da gitmesinde bir sakınca yok. Başka okullara göndermektense, bu okullara göndermeyi şahsen tercih ederiz. Fakat çocuklarımızı o okullara gönderiyoruz diye bizden "her şeye teslim olmamız" beklenmemelidir. Kimsenin kimseden böyle bir şey beklemeye hakkı yoktur.
Bunun bir başka adı, yapılan hizmeti başa kakmadır ki, bu, İslâm'ın çirkin kabul ettiği bir davranış olup, yazar kardeşimiz dâhil hiç kimsede bunu görmek istemeyiz.

              Sonuç Olarak Deriz  Ki
        Gerek bu sayımızdaki yazımız, gerekse geçen sayıdaki yazılarımız bütün sorumluluğuyla Beyan dergisine aittir. Beyan dergisinin haricinde hiçbir kişi, kurum ya da kuruluşu bağlamaz ve onların görüş ve düşünceleri de değildir. İlgili yazılar yazarının ve Beyan dergisinin görüş ve düşünceleridir.
     Muhterem yazar, ilgili vakıf ve vakfın onursal başkanı saygıdeğer Hocaefendi!
    Biz, sizleri seviyoruz ve yaptığınız hizmetleri memnuniyetle izliyoruz. Allah için yapılan her icraatı desteklemek mecburiyetinde olduğumuzun şuurundayız. Bu hizmetlere vesile olanları sevmek de birinci vazifemiz ve inancımızın gereğidir.
     Bu kadar güzel ve başarılı icraatın arasına "Dinler arası diyalog" kavramının hiç yakışmadığını düşünüyoruz. "Dinler arası diyalog" çalışmasını kabul etmemiz yukarıda açıkladığımız gerekçelerimiz ışığında mümkün değildir. Sizlerin "Dinler arası diyalog" çalışmalarınızı, yukarıda sıraladığımız olumsuz sonuçlar çıksın diye yapmadığınıza da eminiz. Görünen o ki, amaçlananla sonuç aynı olmamaktadır. Bu yanlıştan dönüleceği ve sizlerle bizlerin arasında konu ile ilgili derin görüş ayrılığının olmadığı kanaatindeyiz.
"Hakkın hatırı yücedir, hiçbir hatıra feda edilmez."

                                 KÂİNATIN   EFENDİSİNE    İFTİRA     ATMAYIN!

     Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı'nın mensubu muhterem gazeteci kardeşimiz inciler dökmeye devam ediyor. Şimdi aşağıda alıntılayacağımız yazının bizim konumuzla ne alâkası var? Allah aşkına, haksızlıkların örtülmesi ve kabahatlerin kapatılması adına bir konu bu kadar saptırılır mı? Okuyalım, bakın neler söylüyor:
    "Farklı din mensupları ile diyalog, özü itibariyle herkesi kendi konumunda kabul etme, herkesin konumuna saygılı olma demektir. Pekiyi bunun hayata geçirilmesi, İslâm tarihinde ilk defa Gazeteciler ve Yazarlar Vakfı'nın çabalarıyla mı ortaya çıkmış? Sadece Medine Vesikası bu gözle incelemeye alınsın: İnsanın hangi din, hangi ırk, hangi milletten olursa olsun din, hayat, seyahat, teşebbüs ve mülk edinme hakkının olduğunu Peygamberimiz (sas) yüksek sesle bütün âleme duyuruyor mu, duyurmuyor mu? Aynı hakikatler başka bir üslup ve eda ile Veda Hutbesi'nde tekrar ediliyor mu, edilmiyor mu?
    Bunların karşısında olan ya da bunların aksini söyleyen mi var? Bunların "Dinler arası diyalog"la ne alâkası var; doğrusu biz anlayamadık.
      Muhterem yazar kardeşimiz, şu " İnsanın hangi din, hangi ırk, hangi milletten olursa olsun din, hayat, seyahat, teşebbüs ve mülk edinme hakkının olduğunu…" sözünüzün "Dinler arası diyalogla" ne gibi ilgi ve alâkasının olduğunu lütfen açıklar mısınız?
Biz dinler arası diyalogdan bahsediyoruz. Sizse, Kâinatın Efendisi hangi dine mensup olursa olsun herkese hayat, seyahat, teşebbüs ve mülk edinme özgürlüğü vermiştir, diyorsunuz. Dinler arası diyalogu, bu anlayış ve yaklaşım üzerine oturtmak, bizim anlayabileceğimiz bir akılla mümkün değildir.

                          ŞU SORULARIN CEVABINI MERAKLA BEKLİYORUZ

     Aşağıda yazdığımız soruların cevabı verildiği takdirde, mesele aydınlığa kavuşacaktır:
1–Âdem Aleyhisselâm'dan günümüze kadar geçen insanlık tarihi boyunca Allah tarafından kaç tane din gönderildi?
2–İbrahimî dinler ne demektir? İbrahim Aleyhisselâm'ın kaç tane dini vardı?
3–Üç semavî din kavramı doğru mudur?
4–Üç ilâhî din kavramı doğru mudur?
5–Mevlâ'mız âyet–i kerîme de şöyle buyuruyor: "Allah indinde tek din İslâm'dır." Bu âyet–i kerîmeye rağmen hâlâ insanlar, üç ilâhî dinden, üç semavî dinin varlığından bahsediyorlarsa, bu insanların durumu nedir? Onlar âyet–i kerîmeye muhalefet etmiş, hatta yalanlamış olmuyorlar mı?
6–Diyalogun kelime mânası nedir? Dinler arası diyalogdan bizim ve ülke insanımızın ne anlamasını bekliyorsunuz?
    Bu soruların cevaplarını bekliyoruz. Aynı zamanda dergimizde de yayınlayacağız. Lütfen yapacağınız açıklamalar açık seçik, sıradan vatandaşın anlayacağı şekilde olsun ve zorlama tevillere, uzak ihtimal ve tahminlere dayalı olmasın.
    Eğer biz "Dinler arası diyalog" yazılarımızda hata yapmışsak ve yaptığımız hata neticesinde haksız olarak birilerini üzmüşsek, özür dilemesini de biliriz.  (Beyan Dergisinin  Sitesinden)