İSTİSLAH
"İslâm fıkhı'nın
Kitap, Sünnet, İcma-i Ümmet ve Kıyas-ı Fûkaha'dan başka kaynakları da mevcuddur. Ancak bu «Edille-i Erbaa»; bütün ehl-i sünnet müctehid imamlarının ittifakına mazhar olmuştur.Lügat manası maslahat bulunan yönü almak, bir şeyin ıslâhını, düzeltilip iyi bir hale getirilmesini istemek manalarına gelir. «Salaha» kökünden gelen maslahat; iyi olma, düzelme, elverişli bulunma manasınadır. Zıddı ise «Fesede» kökünden gelen mefsedettir. (78) Kur'an-ı Kerim'de: «...O kendilerine iyiliği emrediyor, onları kötülükten nehyedi-yor. Onlara temiz şeyleri helâl, murdar şeyleri de haram kılıyor...» (79) buyurulmaktadır. Müctehid imamlardan bir bölümü «Istislâh'ı»; kıyas içerisinde zikrederek, ayrı bir delil olarak ele almamışlardır.
KAYNAKLAR
(78) Muhammed Ma'ruf Ed Devalabi - El Medhal (İlmû Usûl-i Fıkh) Beyrut: 1965 (5 bsm), Sh: 301, Ayrıca Ömer Nasûhi Bilmen - Hukuki İslâmiyye ve Istılâhat-ı Fıkhiyye Kamusu - İst: 1976, Bilmen Yay. C: l, Sh: 18.
(79) Kur'an-ı Kerim: El A'raf Sûresi: 157.
(Yusuf KERİMOĞLU, Emanet ve Ehliyet,C/1, sh:43)