İSTİSLAH 

    "İslâm fıkhı'nın   Kitap, Sünnet,  İcma-i Ümmet  ve  Kıyas-ı Fûkaha'dan başka kaynakları da mevcuddur. Ancak bu «Edille-i Erbaa»; bütün ehl-i sünnet müctehid imamlarının   ittifakına  mazhar  olmuştur.

   Lügat  manası  maslahat  bulunan  yönü  almak,  bir   şeyin  ıslâhını, düzeltilip iyi bir hale  getirilmesini  istemek  manalarına gelir. «Salaha» kökünden   gelen  maslahat; iyi olma, düzelme, elverişli bulunma manasınadır.  Zıddı ise «Fesede» kökünden gelen mefsedettir. (78)  Kur'an-ı Kerim'de: «...O kendilerine iyiliği emrediyor, onları kötülükten nehyedi-yor. Onlara temiz şeyleri helâl, murdar şeyleri de haram kılıyor...» (79) buyurulmaktadır. Müctehid imamlardan bir bölümü «Istislâh'ı»; kıyas içerisinde  zikrederek,   ayrı   bir   delil   olarak   ele  almamışlardır.

   KAYNAKLAR

(78) Muhammed Ma'ruf Ed Devalabi - El Medhal (İlmû Usûl-i Fıkh) Beyrut: 1965 (5 bsm), Sh: 301, Ayrıca Ömer Nasûhi Bilmen - Hukuki İslâmiyye ve Istılâhat-ı Fıkhiyye Kamusu - İst: 1976, Bilmen Yay. C: l, Sh: 18.

(79) Kur'an-ı Kerim: El A'raf Sûresi: 157.  

(Yusuf  KERİMOĞLU, Emanet  ve  Ehliyet,C/1, sh:43)

  Anasayfaya  dön  >>>