İcma'nın   teşekkül   edebilmesi   için  şer'i   bir   konu  şarttır. Müctehid imamlar; Kur'an   ve Sünnet'te yer alan bir hüküm üzerinde kafi olarak ittifak ederlerse İcma teşekkül   eder.   İcma'nın   kafi   delil   olması  da   buna  dayanır. (66)

   Kat'i  bir   delile dayanan ve tevatürle gelen İcma'nın  inkârı   insanı   küfre   götürür. (69) Zira   bunda   kafi   delilleri   yalanlama   söz  konusudur.  Esasen;  bir asırda tek bir müctehid   bile   katılmazsa,   icma   teşekkül   etmemiş   demektir.

(62) Kur'an-ı Kerim: En Nisa. Sûresi: 115.

   Günümüzde mü'minler hangi yol üzerindeler?   Bu   suale;   farklı  cevaplar vermek   mümkündür.   «Helâl» ve «Haram» hududlarmın çiğnendiği, insanların din, can, mal, nesil ve akıl emniyetlerinin   tahrip   edildiği   toplumlarda  mü'minler;   azimet veya ruhsat'ı tercih  etmekte,   amel-i salih kul olabilmek için mücadele   vermektedir.    İslâm'a   uygun   bir   hayat   sürebilmek için elinden gelen   gayreti sarfeden mü'minler   bulunduğu   gibi,   hakim   kültürün etkisi altında kalarak İslâmi  hassasiyetini   yitiren   insanlar da   mevcuttur.   Fakat   İslâmi hassasiyetlerini yitiren bu insanlar da «— Elhamdülillah müslümanız» demektedirler.  İşin acı yönü;  bu   durumdaki   insanların,  nüfûs olarak korkunç bir potansiyele  sahip  olmasıdır.   Çünkü   kitle  yayın organları (Televizyon, Radyo, Gazete vs..)

    Laiklik adına,   İslâmi   bütün   hududları   çiğnemekte, hevâ ve hevesleri gündeme getirmektedir. Plânlı bir şekilde gerçekleştirilen bu taarruzdan etkilenmeyen  mü'minlerin   sayısı   oldukça azdır.   Bunlar da çevre kültürünün etkisi altında; ya tamamen köşelerine çekilmekte veya mücadele yolunu seçmektedirler.   Bu gerçeği  kavrayan   ve   «Emr-i bi'l Ma'ruf, nehy-i ani'l Münker» şeklinde  tarifini bulan; tebliğ hizmetine talip muttaki mü'minler; içinde bulundukları   şartları  dikkate  alarak sabırla, merhametle ve en güzel şekilde İslâm'ı   anlatmalıdırlar.

    Mü'minlerin   yolundan başkasına tabi olanların zemmedildiği ve ahirette mutlaka  cehenneme konulacağını belirten Ayet-i Kerime; aynı zamanda mü'minlerin  ittihadını da emretmektedir. Bu noktada karşımıza «Icmâ» kavramı çıkıyor. Lügat manası; ittifak, azm ve kasd olan «İcma», önemli bir delildir. (62) İslâmi ıstılahta: «— Müctehid imamların; herhangi bir asırda, şer'i bir hüküm üzerinde   ittifak   etmelerine   icma   denir»   (63) tarifi  yaygındır.

      Resûl-i Ekrem (SAV) 'in : «— Benim ümmetim, dalâlet (Sapıklık) üzerinde ittifak etmez» (64) buyurduğu bilinmektedir. Bir diğer Hadis-i Şerifte «— Mü'minlerin güzel gördüğü şey; Allahü Teala (cc) katında da güzeldir» (65) buyurulmuştur.   Selim  akıl sahipleri; bu hadis-i şeriflerin, icma-i ümmetin sünnetten   delili olduğunu kavrar. Müctehidlerin ittifak ettiği; şer'i bir hüküm, bütün   mü'minleri   bağlayıcıdır.    Ancak müctehid   olmayan   kimselerin; herhangi bir konuda ittifak etmesi, «Icmâ» hükmünde değildir. Günümüzde; müctehid   olduğunu  ilân eden, herhangi bir ûlema'nın varlığına şahid değiliz. Ancak insanlar indinde   «Mürşid-i Kâmil» diye  anılan   kimselerin   varlığı malûm!..   Müctehid   olduklarını   ilân   ve ispat etmedikleri süre içerisinde; bunların   ittifak  etmesi, «îcma'nın» teşekkülü manasına değildir. Buradan hareketle: «— Efendim, onlar  İslami   mücadele   konusunda   ittifak etmesinler mi?»   suali   sorulamaz.   Elbette   ittifak etmeleri ve İslama hizmet hususunda; ortak bir gayret içerisinde bulunmaları her mü'minin isteğidir. Ayrıca böyle bir ittifak durumunda; onlara itaat etmek, hepimizin ortak arzusudur. Kendileri farkında   olmasalar   bile;   mü'minler,   bunu   hararetle   talep   etmektedirler.

     Uzun yıllar   «Bölünmeyin, böldürmeyin»   sloganlarıyla mü'minleri; kendi politik   emellerine alet etmek isteyen, Klasik Laik-sağcı politikacıların, propagandası malûmdur.  İnsanları; inançlarından ve düşüncelerinden dolayı suçlayan   ve   cezalandıran bu mantık, hala gündemdedir. Hem de; en ilkel şekliyle!..  İhlâsla İslâmı savunan birçok yazarı   «— Devletin temel nizamlarını İslâm'a uydurmak için Propaganda yapmak» (TCK: 163) suçundan, hapishanelere gönderirken   «kıs kıs gülen»   bu  politikacı   tiplerin   niyeti  iyi  tesbit  edilmelidir.

   Politik menfaatlerine ulaşabilmek için; İslâmı istismar eden bu sahtekârlar «Hizbi'ş-şeytan'a» (Şeytanın partisine) dahildirler!,.   Hevâ   ve heveslerini tatmin için;   insanlar üzerine hüküm koymak için çırpınan, bu tiplere karşı mücadele etmek   şarttır. B unun düzenli bir şekilde yapılabilmesi için de-, âlimlere düşen büyük   görevler   vardır.    Bu   noktada   «ittifak»   zarureti   gündeme   girer.

    Kur'an-ı Kerim'de : «— Böylece   sizi  vasat bir ümmet yapmışızdır İnsanlara karşı hakikatin şahidi eri olasınız, bu peygamber de sizin üzerinize tam tur şahid olsun diye..» (67) hükmü beyan buyurulmuştur. Müfessirler, bu ayet-i kerime'de geçen   «Ümmeten vasata» (Vasat ümmet) tabirinden  kasdın;  adil ümmet olduğunda   müttefiktirler.   Çünkü   Resûl-i Ekrem (SAV)  bu  şekilde tefsir etmiştir. (68)   Peki «Adalet» nedir?   İmam-ı  Şafii   (rh.a.)   adalet  mefhumunu izah ederken : «— Adaletten murad;  Allahü Teala (cc)'nm emrine uygun şekilde amelde   bulunmaktır» (69) hükmünü   zikrediyor.   Bu  noktada  şu  tesbiti,  yapmak   mümkündür:  Allahü Teala (cc)'nın emrini, emrettiği şekilde yerine getirmek adalet, bunun zıddı ise zulümdür!..»   «Galü Belâdan beri Müslümanım» diyen  her   insan;   Allahü Teala (cc) 'nın  emirlerine kayıtsız ve şartsız teslim, olmak  borcundadır.   Esasen   müslüman;   «Teslim olan»  manasına gelir.

(57) En-Nisa  Suresi:115.