Tasavvuf  bir  ilimdir  ki,   Cenab-ı Hak'kın   sıfatlarından  ve ona nasıl   erişilebileceğinden bahseder.   Kulu, bu ilmi öğrenmeye sürükleyen,  Allah sevgisidir.   Kalbinden Allah'tan gayrisini temizleyen  sofu bu ilmi öğrenir.   Çünkü  tasavvuf,   kişinin   Allah'tan   başkasına   karşı, olan sevgiyi,   kalbinden   atması ve gönlünü yalnız  Cenab-ı Hak'kın   muhabbetine   bağlamasıdır.   Ehl-i sünnet   ve  cemaat   üzere   itikadını   tashih edip (düzeltip) Hz. Peygamber (S.A.) efendimizin sözlerine,   hareketlerine   ve   ahlâkına   uyup   izinden   gitmektir  ki,   kötü   ahlâkım   değiştirip   en güzel   ahlâkı   benimsemek,   daimî   ve   içten   gelen   bir   duygu   ile   Allah'ın   zikrine devam   etmek   ve   bu   yolla   onun   huzuruna   varmaktır.

      555. H. yılında   mutesavvuflar,   12   fırkaya   bölünmüştür.   Bunların  bir   tanesi,   şeriata,   Ehl-i sünnet  ve  cemaate   uymuş,  hidayet  yolunu   bulmuş ve   dileğine   erişmiştir. 11 fırka  ise  bidat   yoluna   sapmış,   dalâlet   (sapıklık)   çukuruna   düşmüştür.   Fırkaların  adlan  şunlardır:

          1-Evliyaiyye,     2- Hübbiyye,    3- Şemrahiyye,       4- Ebahiyye,        5-Haliyye,    6- Hululiyye, 

          7-Huriyye,         8- Vakıfiyye,    9-Mütecahiliyye,   10-Mütekâsiliyye,       11-İlhamiyye.

       Bunların   hepsinin de  fikri  bozuk,   fesat   ve   fitne  ile doludur  ve  bunlardan  uzak  olan, Allah'a   yakındır   ve  dinî  itikadı   fitne   ve   fesada   uğramadan,   bozulmadan,   metanet ve selâmeti bulmuştur.    Çünkü onlar, cehaletin karanlıklarına dalmış ve   sapıklık  denizine   batmışlardır.    Bunlar,   iman   ile   müşerref oldukları halde, nefislerinin arzu ve heveslerine uydukları ve şeriat  hükümlerini   küçümsedikleri   için   Cenab-ı Hak,   onlara   batıl,   sapık hayallerle   uğraşma   belâsını   vermiştir   ve   her fırka batıl (sapık) mezhebiyle nam salmış ve böylece   Allah'ın   kapısından   uzaklaşmışlardır."  267--