İMAM ŞAFİİ (MUHAMMED B. İDRİS)
Hicri 150 tarihinde Gazzede doğdu. Neseb itibariyle Kureyş'tendir. Babası İdris, kendisi beşikte iken öldüğü için yetim ve fakir olarak büyümüştür.
Kur'an'ı ezberleyerek, hadisleri yazarak ilim hayatına çok küçük yaşta başladı. Arapça'yı bütün fesahatiyle öğrenmek için bir müddet Hüzeyl kabilesi içinde yaşadı. İlim ve atıcılığa hevesi fazla idi.
Yirmi yaşında fetva verme derecesine geldi, fakat ilmini artırmak istiyordu. Medine'de bulunan İmam Malik'i haber almıştı. Onun yanına gitmek istedi. Ancak eli boş gidilemiyecegini düşünerek kısa sürede Muvatta'ı ezberledi.
Dokuz sene İmam Malik'ten ders aldı. Zaman zaman badiyeye çıkar, kabilelere Muvatta'ı okurdu.
Şafii hazretleri ömründe hiç maddi varlık sahibi olmamıştır. Ömrü hep fakirlikle geçmiştir.
İmam Malik'in vefatından sonra Yemen'e gitti. Oradan Bağdat'a geçti. Bağdat'ta İmam Azam'ın kabri yanında kıldığı sabah namazında, İmam Azam'a hürmetinden dolayı, kunut duasını okumadı. İmam Muhammed'den de pek çok istifade etti.
Hicri 204 yılında Mısır'da vefat etti.
Eserleri
1- er-Risale.
2- el-Ümm.
3- Müsned.
4- Dian.
Onun ictihadiyle amel edenlere 'Şafiî' denir."