İMAM  ŞAFİİ   (MUHAMMED B. İDRİS)

     Hicri 150 tarihinde Gazzede doğdu. Neseb itibariyle Kureyş'tendir. Babası İdris, kendisi beşikte  iken  öldüğü  için  yetim  ve  fakir  olarak  büyümüştür.

    Kur'an'ı  ezberleyerek, hadisleri   yazarak  ilim  hayatına çok küçük yaşta başladı. Arapça'yı  bütün  fesahatiyle öğrenmek için bir müddet  Hüzeyl  kabilesi  içinde yaşadı. İlim ve  atıcılığa  hevesi  fazla  idi.

    Yirmi yaşında fetva verme derecesine geldi, fakat ilmini artırmak istiyordu. Medine'de bulunan  İmam Malik'i haber almıştı. Onun yanına gitmek istedi. Ancak eli boş gidilemiyecegini   düşünerek  kısa  sürede  Muvatta'ı  ezberledi.

     Dokuz sene İmam Malik'ten ders aldı. Zaman  zaman  badiyeye  çıkar, kabilelere Muvatta'ı  okurdu.

     Şafii  hazretleri  ömründe hiç maddi varlık sahibi olmamıştır. Ömrü hep fakirlikle geçmiştir.

     İmam Malik'in vefatından sonra Yemen'e gitti. Oradan Bağdat'a geçti. Bağdat'ta İmam Azam'ın kabri yanında kıldığı sabah namazında, İmam Azam'a hürmetinden dolayı, kunut duasını  okumadı.  İmam  Muhammed'den  de  pek  çok  istifade etti.

     Hicri 204 yılında Mısır'da vefat etti.

     Eserleri 

     1- er-Risale.

     2- el-Ümm. 

     3- Müsned.

     4- Dian.

     Onun  ictihadiyle  amel  edenlere  'Şafiî' denir."