Bektaşiliğin içerdiği düşüncelerin odağını oluşturan sevgi “Evren-Tanrı- insan” birliğini kavramayı erek edinir. Velayetname’ye göre; Hacı Bektaş Veli bütün insanların kardeş olduklarını. Yer yüzünden ortaklaşa, barış içinde yararlanılması gerektiğini, varlık birliğinin gerçekliliğini, insanın tanrısal niteliklerle donatıldığını savunmuş İnsanın anlamını kavramak gibi iç başarısı vardır.
Bu başarının
ilk basamağı kişinin kendini tanıyarak sevmesidir. Kendini bilen
kendisini sever. Kendini seven kendini bilir. Kişi tanrısal bir
özle donatıldığından “Kendini seven Tanrı’yı sever” Bu düşünce
Bektaşilik’te varlık birliğine tek yoldur. Bu nedenle bütün
Bektaşilerin bağlandıkları bir ilke niteliği taşır. Hacı Bektaş
Velinin izini sürenlere göre Tanrı’yı sevmek Ali’yi sevmekle başlar. Çünkü
Bektaşilik Ali sevgisini yaymayı. Sürdürmeyi amaç edinmiş bir
kuruluştur."
Bugün Anadolu'da Bektaşilik öyle felsefi bir boyut kazanmıştır ki, kimi yazarlar İslam içinde bir tarikat kabul ederlerken bir kısım yazarlar Bektaşiliği İslam içerisinde bir mezheb kabul ederler. Bir kısım yazarlar ise Bektaşiliği İslam'dan ayrı bir din olarak görürler! Bu karmaşalığı Bektaşiliği kabullenen müntesipleri içinde de görmek mümkündür. Sanki bunlar Kur'an'a bağlı değiller! Veya sanki Hacı Bektaşi Veli'yi Hz. Muhammed (sav)'den daha üstün görüyorlar! Bektaşiye gösterilen saygı Hz. Muhammed (sav)'e gösterilmez. Bektaşi'nin önderliğindeki bir İslam'ı kabul ediyor görünürler. Elbette bunların tamamı cehaletten ve bilgisizlikten kaynaklanmaktadır. Günümüzdeki Bektaşilik; Hurufilik fırkasında da görüleceği gibi alevilik, hurufilik merkezine oturmuştur.
Aynı mantığı "Mevlevilik" hastalığında da görmekteyiz. Mevlana sanki bir peygamber, yeni bir kitap sahibi, yeni bir din getirmiş! Ona hayran olan bir kısım hümanistler ne hikmetse Hz. Muhammed (sav)'den hoşlanmazlar! Alevi-Bektaşi kültürüne sahip insanların yüzde kaçı Hz.Muhammed (sav)'in getirdiği İslam şeriatını kabul etmektedir?
